واقعا جای بسی تأسف است که شاهدیم اکثر مدعیان ریاست جمهوری از هر سخن عوام پسندانه ای برای دستیابی به صندلی پاستور استفاده می نمایند.حتی گاهی چنان اظهارات متناقضی را مطرح می کنند که مخاطب به شک می افتد که آن ها خود نمی دانند یا فکر می کنند مردم نمی فهمند! یکی از حوزه هایی که مورد بحث فراوان است حوزه سیاست خارجی می باشد. این دوستان کاندیدا که ظاهرا احساس تکلیف نیز کرده اند می گویند ایران منزوی شده است و جهان با ایران قهر است! باید از آنان پرسید اگر به گفته ی شما صحیح است پس (به عنوان یک نمونه) حضور سران ۱۲۰ کشور جهان و روسای سازمان های بین المللی در نشست سران جنبش عدم تعهد در تهران و ریاست ایران بر این جنبش را چگونه ارزیابی می کنید؟! ضمنا ایران با کشورهای زیادی که عضو جنبش عدم تعد نیستند نیز روابط دوستانه ای دارد.

شاید منظور کاندیداهای عزیز از همه جهان، آمریکا و اسرائیل و انگلیس و چند کشور غربی استعمارگر دیگر است. بالافرض محال اگر جهان همین چند کشور هم باشد که ما با آنان ارتباط نداریم ؛ سوال این است که شما چگونه می خواهید این ارتباط را برقرار کنید؟ آن ها دلیل عداوت و فشارهای سیاسی اقتصادی خود را انرژی هسته ای ذکر کرده اند.البته همین انرژی هسته ای و حقوق بشر و عدم پایبندی به قطعنامه های شورای امنیت نیز خود بهانه ی دشمنی است.آن ها با ماهیت اسلام و جمهوری اسلامی مشکل دارند.اما باز هم فرض محال را در نظر می گیریم یعنی  آن ها واقعا با انرژی هسته ای ما مشکل دارند. حال راه حل شما چیست؟! آیا می خواهید مانند دوران اصلاحات همه چیز را تعلیق کنید که آن ها دوستمان داشته باشند و با ما دوست باشند؟! باج بدهیم که به ما لبخند بزنند؟! این سیاست با کجای منطق اسلام و قرآن انطباق دارد؟ اصلا این سیاست با منطق غیرت همگونی دارد؟!

کاندیداهای عزیز!

اولا سیاست کلی خارجی ما را اماممان خامنه ای تعیین می کند نه شما ؛ ثانیا دلایل مشکلات اقتصادی ما فقط تحریم نیست. البته تحریم شاید ۲۰ درصد تأثیر داشته باشد اما دلیل اصلی این مشکلات و گرانی ها بی کفایتی برخی مسئولین و عدم برخورد قاطع با دلال ها و مفاسد اقتصادی است ؛ ثالثا اگر تمام مشکلات ما ناشی از تحریم ها باشد(حرفی که دشمن می خواهد به ما تحمیل کند!) مکتب امام حسین(علیه السلام) به ما آموخته حتی اگر آب هم نباشد نباید دست از اعتقاداتمان برداریم و همین منطق هم عامل پیروزی ها ما تا به امروز بوده است (کما اینکه به عنوان مثال دشمن معترف است که حل بسیاری از بحران های بین المللی مانند بحران سوریه بدون حضور ایران ممکن نیست) و این جایگاه مدیون منطق استقامت و پایبندی به اعتقاداتمان است و به قول شهید بزرگوار آوینی :

“آنچه که به ما چنین قدرتی بخشیده این است که ما برخلاف همه دنیا تابع اعتقاداتمان هستیم نه اقتصادمان”

و در نهایت اینکه تمام کاندیداها باید بدانند که:” وَ لَنْ تَرْضى‏ عَنْکَ الْیَهُودُ وَ لاَ النَّصارى‏ حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ” و اینکه یگانه راه پیروزی استقامت است پس شایسته و بایسته است که کاندیدا ها نگویند روابط بین المللی را بهبود می بخشیم.روابط ما در بهترین شرایط ممکن قرار دارد و به قول دکتر سعید جلیلی امروز ما در پشت خیمه های دشمن قرار داریم نه در شعب ابی طالب!

حال نمی دانم باید ناراحت باشیم که در بین این ۸ نفر که اتفاقا همه مدعی اند به خاطر احساس تکلیف در صحنه حاضر شده اند این فقط سعید جلیلی است که به منطق “فاستقم کما امرت”  معتقد و پایبند است یا خوشحال باشیم و شکرگزار که لااقل سعید جلیلی به این منطق پایبند مانده است.راستی اگر او نمی آمد چه می کردیم؟!

منبع: قرار گاه سایبری سفیران نور